Jego podstawą są młodość, świeżość i brak jakiejkolwiek skazy. Stąd też na przełomie wieków notowaliśmy szaloną karierę operacji plastycznych czy tak popularnego i powszechnego dziś botoxu. Zabiegi nawilżające i odmładzające skórę to dziś już niezbędna aktywność każdej dbającej o swoje ciało kobiety.

Znakomita większość społeczeństwa zadaje sobie pytanie – jak do tej pory mogliśmy żyć bez tych wszystkich substancji i zabiegów przywracających nam młodość? No właśnie, jak?

Może wydawać się, że opisywany stan nas nie dotyczy, jest przerysowany. Czy rzeczywiście? Przecież w ostatnich latach jednym z trendów w centrach handlowych są gabinety, w których – w czasie zakupowego szaleństwa – można zrobić sobie przerwę na zastrzyk, mający wygładzić nam skórę i odebrać kilka cennych lat naszych doświadczeń. Tylko po to, by wygład zewnętrzny nie zmieniał się wraz z naszym dojrzewającym wnętrzem jesteśmy gotowe na wiele bólu i wyrzeczeń. I tu pojawia się pytanie – czy rzeczywiście powierzchowny ideał może równać się z tym wewnętrznym? Czy społeczeństwo tak bardzo przyzwyczaiło się do pochwał wizerunku, by zastanowić się nad ideą, uczuciami i wnętrzem człowieka?

Jak powiedziała w jednym z wywiadów Edyta Herbuś: [Uroda] pomaga, choć jest złudna. Piękny człowiek to ktoś zbudowany z jasnych myśli, pozytywnych emocji, dobrych intencji. Piękno to harmonia, życie w zgodzie ze sobą, dawanie siebie innym. To, co widać dookoła nas, jest tylko lustrem naszego wnętrza. [Zwraca się do dziennikarki:] Widziała pani kiedyś twarze starych ludzi, które zastygają w uśmiechu? To jest piękno, które podziwiam.*

Ta opinia pokazuje, jak bardzo ważna jest wewnętrzna energia, radość życia i chęć bycia po prostu szczęśliwym człowiekiem. Opinie tym bardziej cenna, bo wypowiada przez kobietę, która na co dzień musi traktować swoją powierzchowność, swoje ciało, jak narzędzie pracy. Edyta Herbuś jest tancerką i aktorką, wie zatem jak wiele wysiłku trzeba włożyć nie tylko w piękny wygład, ale i w pracę, która – w przypadku jej profesji, wymaga perfekcjonizmu.

Młode kobiety doceniają te dojrzałe, mądrzejsza, bardziej doświadczone. Z podziwem patrzą na znane postaci, które – mimo wieku – nie poddają się chirurgicznym zabiegom, ale dzięki swym przeżyciom i emocjom, dzięki swej energii ich twarz nie jest tylko piękną gładką częścią ciała, ale także pewnym obrazem opowiadającym niezwykłą historię.

Świat idzie do przodu, a piękno powoli zaczyna przyjmować różne oblicza. Nie tylko przywołuje się je postawą super szczupłej modelki na nowojorskim wybiegu, ale także dojrzałej kobiety, która urodziła dzieci, ma rodzinę i spełnia się zawodowo. Oba przykłady są skrajnie różne, a twarze tych kobiet z pewnością opowiedziałyby nam zupełnie inne historie. Do nas należy odpowiedź na pytanie, której z nich chciałybyśmy wysłuchać.

*źródło: Edyta Herbuś: Ciągle szukam, Elżbieta Pawełek / Viva!

Nie wszyscy o tym wiedzą, że pierwsza guma do żucia pojawiła się na rynku ponad 150 lat temu. Była wyprodukowana z żywicy świerkowej. Od tamtych czasów zarówno jej skład jak i wygląd znacznie się zmienił.

Na korzyść smaku, konsystencji, terminu ważności i wyglądu producenci modyfikują skład gumy, łącząc składniki naturalne i substancje syntetyczne, które chcemy tego lub nie, bądź wiemy o tym czy nie – toksycznie działają na organizm.

Warto przykładać wagę do tego, jakie składniki chemiczne zawierają kupowane towary. Zanim negatywne zmiany w organizmie, spowodowane syntetycznym jedzeniem będą widoczne i odczuwalne, minie wiele czasu. Ale w wieku 40 lat odczuwamy pierwsze skutki niedbalstwa o zdrowie – mniej energii, ciężkie stawy, częste przeziębienia, nieprzyjemne kłucia serduszka i t.d.

Zatem warto zwrócić uwagę że taki popularny masowy produkt, jak guma do żucia zazwyczaj zawiera wiele składników syntetycznych (!!!), cukry, konserwanty, polepszacze smaku, które są nie obojętne dla zdrowia.

Czas szybko leci. Jeśli chcemy żyć pełnią życia jak najdłużej, musimy wybierać produkty bezpieczne, nie szkodliwe dla organizmu.

W przypadku gumy do żucia możemy wybrać bezpieczną a zarazem korzystnie działającą na jamę ustną i układ trawienny naturalną gumę z żywicy drzew iglastych.

Podeschniętą na drzewie żywicę stosowano jako gumę do żucia od niepamiętnych czasów w Grecji, Rosji, krajach arabskich.  Dzięki bakteriobójczym i klejącym właściwościom, żywica doskonale oczyszcza zęby z resztek jedzenia i dezynfekuje jamę ustną.

Nasi mądrzy przodkowie wiedzieli o korzystnym wpływie żywicy na organizm i używali ją w różnych schorzeniach. Kiedy nie było jeszcze szczoteczek i past wykorzystywali żywicę do czyszczenia zębów, leczyli skaleczenia i nie gojące się rany, leczyli zapalenia różnego pochodzenia, walczyli z bakteriami i robactwem.

Na Syberii wykorzystanie żywicy różnych gatunków cedrowych sosen i modrzewi w pielęgnacji jamy ustnej posiada bardzo długą tradycję. Miejscowi lekarze-dentyści zalecają żucie żywicy cedrowej i modrzewiowej przy zapaleniu i krwawieniu dziąseł.

Znane także zalecenia rosyjskich terapeutów, wspierających osoby, rzucające palenie. Wykorzystanie żywicy – żucie żywicznych pastylek – w celu zmniejszenia siły uzależnienia nikotynowego daje pozytywne wyniki. Codzienne w ciągu 2-3 tygodni żucie żywicznych pastylek skutkuje zmniejszeniem uzależnienia a co za tym idzie – stopniowe zmniejszenie ilości wypalanych na dobę papierosów i ostateczne zwycięstwo – zerwanie z nałogiem.

Naturalna guma z żywicy będzie pomocna osobom odchudzającym się. Jeśli w przerwach między posiłkami odczuwamy lekki niedosyt – żucie gumy z żywicy pomoże uniknąć podjadania, złagodzić dokuczliwe objawy, stawiać opór słabości. Podjadanie, podgryzanie bowiem np. w drodze z pracy do domu powoduje odkładanie się tłuszczu na biodrach i brzuchu.

Żywica drzew iglastych – cedrowa i modrzewiowa posiada silne właściwości odkażające, bakteriobójcze, adsorbujące i antyoksydacyjne. Żywica do żucia z modrzewia zapewnia profilaktykę chorób jamy ustnej (zapalenie dziąseł, parodontoza, próchnica, zapalenie jamy ustnej, kamień nazębny). Posiada łagodne działanie wybielające, odświeża i oczyszcza usta z resztek jedzenia, usuwa nieświeży oddech.

Żywica w pastylkach nie tylko oczyszcza jamę ustną… po posiłku, także ze względu na działanie antyseptyczne, homeostatyczne, żółciopędne i pobudzające trawienie wspomaga leczenie zakażeń dróg oddechowych, łagodzi zgagę i przywraca równowagę kwasowo-zasadową.

«Uznanym środkiem do pielęgnacji cery jest również woda różana (zawiera rozpuszczalne w wodzie komponenty olejku)…. To fantastyczny naturalny tonik, który doskonale odświeża, poprawia ukrwienie, pomaga zachować odpowiednie pH, łagodzi podrażnienia i doskonale nawilża. Woda może być stosowana do całodziennego nawilżania cery i odświeżania makijażu zarówno latem, jak i zimą. Kompresy z niej zmniejszają zaczerwienienie twarzy i zmęczenie oczu. Z tego względu jest cennym składnikiem płynów do demakijażu oczu». (Barbara Viper. Skarb, 2010.)

«Wody aromatyczne są bardzo cennymi i najchętniej stosowanymi surowcami w kosmetyce naturalnej. … Zawiera niewielkie ilości olejku eterycznego oraz wywar z roślin. Nie należy mylić wody aromatycznej z wodami toaletowymi, które zawierają syntetyczne substancje zapachowe i służą do perfumowania, nie zaś do pielęgnacji. Wody roślinne mają bogaty zbilansowany skład, są delikatniejsze od olejków i nie powodują uczuleń». (Anna Kołodziejczak. Barbara Czernicka-Kupras. Cera tłusta to nie problem.)

«Hydrolat lawendowy. Fioletowo-niebieski kwiat lawendy o łagodnej woni wystepuje na słonecznych wzgórzach… Lawenda zawiera olejek(ok. 3%), garbniki, fitosterole, sole mineralne. Ma wartość bezcenną zarówno jako roślina lecznicza, jak i stosowana do celów kosmetycznych. Świeżość i czystość to nieodłączne cechy kwiatu lawendy. Głównym składnikiem wody lawendowej jest olejek lotny i wywar z rośliny. Wszystkie cenne składniki są w niej obecne. W stosowaniu zewnętrznym poprawiają one ukrwienie i zaróżowienie naskórka. Woda lawendowa o delikatnym, świeżym zapachu jest idealnym środkiem «ożywienia» skóry zmęczonej. Doskonale odświeża i poprawia napięcie naskórka. Cera nabiera zdrowego połysku, staje się gładka i elastyczna». (Anna Kołodziejczak. Domowy salon piękności.)

« Woda różana  … Służy jako doskonały tonik do ciała oraz cery dojrzałej i suchej, także jako faza wodna w recepturach maseczek i kremów.» (dr. Elżbieta Kowalska-Wochna – Wyższa Szkoła Kosmetologii i Ochrony Zdrowia w Białymstoku. Kosmetyki z ogrodu.)

«Aromatyczne hydrozole, produkty uboczne, powstające podczas destylacji olejków eterycznych, są także wspaniałymi tonikami. Zawierają rozpuszczalne w wodzie składniki, których niema w wodach eterycznych (takie, jak kwasy karboksylowe o działaniu kojącym i przeciwzapalnym).  Podczas destylacji nie tracą swoich właściwości tak jak napar…

…Pachnące wody są używane do leczenia wielu dolegliwości skóry, poczynając od trądziku,  a na oparzeniach kończąc. Mogą też służyć tylko i wyłącznie celom kosmetycznym. Ponieważ zawarte w nich aromatyczne olejki są bardzo rozcieńczone, można je stosować bezpośrednio na skórę, a także pić. Są one bardzo wygodne do nasączania kompresów leczących dolegliwości skóry i cery.» (Kathi Keville. Herbs for Health and Healing.)

Hydrolaty naturalne, dostępne na polskim rynku:

Hydrolat różany

Hydrolat lawendowy

Hydrolat szałwiowy

Hydrolat hyzopowy

Hydrolat rozmarynowy

Hydrolat oczarowy

Hydrolat melisowy

Żywica występująca u gatunków drzew iglastych jest wydzielina składająca się z węglowodorów terpenowych oraz terpenoidów, wśród których przeważają kwasy żywiczne. Poza tymi związkami w żywicy drzew iglastych występują również pochodne alkoholowe terpenów, kwasy tłuszczowe oraz takie związki aromatyczne, jak tropolony i lignany.

W skład żywicy cedrowej (terpentyny) wchodzą kwasy żywiczne (60-80%) – abietynowy, lambertianowy, dekstropinowy, spinowy, itd.; wyższe kwasy tłuszczowe (20-35%) w tym: laurynowy, palmitynowy, palmitooleinowy, oleinowy, stearynowy itd.

Żywica cedrowa jest ciałem stałym lecz plastycznym. Jest bardzo lepka, o charakterystycznym zapachu drzewa iglastego. Kolor od złotego do ciemnobrązowego. W temperaturze pokojowej powoli rozpuszcza się pod własnym ciężarem. Po podgrzaniu, staje się cieczą. Nie rozpuszcza się w wodzie.

Z dawien dawna żywica cedru syberyjskiego uważana byłą za bardzo cenny produkt i stosowana była przez ludowych znachorów w leczeniu różnych chorób.

Ogień  powstały w wyniku spalania żywicy cedrowej uważano za święty, wyganiający złe moce. Właśnie z tej substancji wytwarzano kiedyś kadzidło.

Żywica cedru syberyjskiego – to produkt wyjątkowy, którego zakres i siła oddziaływania na ludzki organizm są trudne do przecenienia.

Dzięki właściwościom leczenia ran i regeneracji komórek żywica już w starożytności uważana była za produkt bardzo wartościowy i stosowana była przez mieszkańców Syberii i Uralu w leczeniu różnych chorób.

Stwierdzono, że żywica cedrowa (terpentyna) ma szerokie działanie terapeutyczne, bakteriobójcze, przeciwzapalne i absorpcyjne.

Naturalna żywica cedrowa ma znakomite działanie terapeutyczne w leczeniu przewlekłych owrzodzeń podudzia różnego pochodzenia (żylaki, troficzne, pęcherzykowe) i pęcherzykowego zapalenia skóry, w różnych procesach wrzodzenia i erozji o różnej etiologii.

Medycyna ludowa w swojej wielowiekowej historii zawsze stosowała żywicę cedrową. Skaleczenia zalewano tą substancją.  Najcięższe i niezaleczone uszkodzenia tkanek włącznie z gangreną były nią leczone. Przykładano ją do rany, jako środek zmiękczający, wyciągający i gojący. Przy złamaniach smarowano żywicą to miejsce  i kość szybciej się zrastała. Stosowano ją także przy leczeniu ran septycznych, czyraków i oparzeń.

Żywicę cedrową stosuje się także doustnie – przy chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, gruźlicy płuc, zapaleniu płuc. W literaturze pojawiają się wzmianki, że rosyjscy uzdrowiciele stosowali tę substancję w leczeniu raka.

Środek ten (terpentyna) stosuje się także do nacierania przy reumatyzmie, artretyzmie, nerwobólach, przy przeziębieniu.

W wyniku przeprowadzonych badań po raz pierwszy ujawniono, że żywica cedrowa posiada właściwości bioenergetyczne, które pozwalają uzdrawiać komórki organizmu i doprowadzić je do prawidłowego funkcjonowania.

Gęsto porośnięte leśne obszary  tworzą kompleksy tak zwanej tajgi. Tajga przez wiele wieków przyciągała uwagę myśliwych, poszukiwaczy skarbów i przygód, czarodziejów i bajarzy, historyków i pisarzy, budowniczych, rzemieślników i oczywiście – zielarzy i uzdrowicieli. Ostatnich przyciągają i dziś niezwykłe lecznicze właściwości iglastych drzew – syberyjskiej jodły, syberyjskiego cedru i modrzewia.

Syberyjski cedr (Pinus sibirica), zwany też Jodłą syberyjską  – jest iglastym, wiecznie zielonym, wysokim i dużym drzewem,  które rośnie na terytorium Zachodniej i Wschodniej Syberii.

Syberyjski cedr dorasta do 40-45 m wysokości, średnice pnia ma 1,5-2 metra,  żyje do  500-800 lat, owocować zaczyna dopiero po 20 latach, а szyszka z orzeszkami dojrzewa 2 lata!

Syberyjskie cedry rosną na nie opanowanych przez człowieka dziewiczych terenach, w czystym naturalnym środowisku przyrodniczym, gdzie nigdy nie stosowano chemicznych nawozów czy trujących środków chemicznych. A to oznacza, że wszystkie zbierane cedrowe komponenty są żywnością naturalną i ekologiczną.

Uważa się, że im dalej na północ i bardziej surowsze warunki przyrodnicze, w których rośnie drzewo,  tym silniejsze lecznicze właściwości cedrów.

Syberyjski cedr jest potężnym magazynem, kumulującym  naturalną biologiczną energię słońca, światła, wody, powietrza i ziemi, którą oddaje nam, ludziom,  w postaci uzdrawiającej siły i surowców leczniczych.

Lecznicze właściwości cedru syberyjskiego znane od  wielu stuleci. Surowiec leczniczy stanowi cała naziemna część drzewa zarówno gałązki i kora,  jak i szyszki, igły,  skorupki i trociny. Najcenniejszym darem cedru jednak są orzeszki i tłoczony z nich olej cedrowy oraz żywicę cedrową i pochodne z niej produkty o wysokiej wartości zdrowotnej.

Obrazki – źródła:

info.sotvorenie.kiev.ua

yandex.ru

Ten artykuł powstał na potrzebę odpowiedzi na pytanie – jak wybrać hydrolat – wodę aromatyczną – aby cieszyć się później z jego użytkowania.

Spróbujemy zrozumieć naszą potrzebę a jednocześnie odpowiedzieć na pytania: do czego posłużą nam hydrolaty, czy hydrolaty są bezpieczne, jakie składniki zapełniają nam odpowiednią pielęgnację, czy zapach hydrolatu jest istotny przy jego wyborze.

Hydrolaty, Wody Kwiatowe – czym są i do czego nam służą?

Najpierw zdefiniujemy czym są hydrolaty – wody kwiatowe –  i do czego nam służą? Hydrolaty to najstarsze, znane od dawna a dziś coraz bardziej popularne, naturalne produkty do przemywania skóry. To jest ich główne i najbardziej znane przeznaczenie. (O innych zastosowaniach hydrolatów także można się dowiedzieć w serwisie Lekcje Piękna).

Otrzymywane jako naturalny produkt destylacji olejków z roślin olejkodajnych z parą wodną. Proces ten jest wieloetapowy. Przygotowawczy etap – to zbiór roślin o konkretnej porze roku i w określonych godzinach, Naprzykład, róże do celów destylacji zbierane tylko od maja do polowy czerwca.

W pierwszym etapie produkcji świeże rośliny lub ich części – liście, łodygi, płatki lub całe kwiaty są ugniatane w kadziach, a następnie poddawane działaniu pary wodnej. Podczas procesu destylacji para wodna porywa w górę nierozpuszczalne w wodzie kropelki olejku eterycznego, następnie mieszanka przechodzi do kondensatora i jest schładzana i dalej olejek jest oddzielany od wody. Ostatni etap – to zbieranie olejku z powierzchni wody.

Pozostała woda destylacyjna, która zawiera rozpuszczalne w wodzie części składowe surowca roślinnego, a także porównywalnie niewielkie ilości olejku eterycznego – to właśnie jest hydrolat. Tak więc, hydrolat – to rozcieńczona, łagodniejsza esencja danego materiału roślinnego, dzięki czemu może być stosowana bezpośrednio na skórę.

Wody aromatyczne zawierają od 0,2 do 1,2% olejku eterycznego i podobnie jak olejki eteryczne, mają dobroczynny wpływ roślinnych esencji zapachowych na zdrowie i urodę. Bazowane bowiem na surowcach roślinnych, a lecznicza wartość ziół znana i wykorzystywana  jest od wieków.

Jak już wiemy, w hydrolatach zawarte są wszystkie substancje cenne – witaminy i mikroelementy, flawonoidy, glikozydy, garbniki, gorycze, saponiny, śluzy, kwasy organiczne, zywice i inne, które obecne w żywych roślinach – kwiatach, ziołach, łodygach, liściach tyle że w delikatniejszych proporcjach. Rośliny czerpią swoje życiowe substancje z gleby i słońca, a następnie przekazują człowiekowi.

Małe cząsteczki olejków eterycznych, zawarte w hydrolatach dość łatwo przenikają przez barierę naskórka do głębszych warstw, pobudzają krążenie krwi, usprawniają usuwanie toksyn, rewitalizują skórę.

Dzięki temu, że zioła i kwiaty są dostarczycielami tak cennych substancji, hydrolaty mają właściwości nawilżające, odżywiające, antyseptyczne lub ujędrniające, a także pobudzające detoksykacje i mechanizmy samouzdrawiania organizmu.

Czym powinniśmy się kierować przy wyborze hydrolatu?

Wykorzystanie hydrolatów do celów pielęgnacyjnych i uzdrawiających idzie w parze z fitoterapią (ziołolecznictwem) i technikami SPA – oczyszczaniem ciała, balneoterapią i aromaterapią.

Hydrolaty dziś znajdują zastosowanie w tonikach do twarzy i ciała, w wodach po goleniu, w mgiełkach do ciała, jako składniki wanienek do rąk, do pielęgnacji cery niemowląt i dzieci,  a także jako składniki okładów, kompresów i przemywań.

Wody aromatyczne – to są znakomite składniki maseczek leczniczych i regeneracyjnych na twarz, ciało i włosy. Służą jako faza wodna w recepturach specyfików nawilżających i odżywczych domowej roboty.

Hydrolaty doskonale uzupełniają zabiegi – ziołowy lub kwiatowy zapach bowiem pozytywnie wpływa na nastrój klientów w gabinetach kosmetycznych i salonach SPA.

Godne są uwagi terapii stosowania wewnętrznego hydrolatów i olejków, o czym mowa w innych artykułach – Uzdrawiający dotyk Róży oraz Rokitnikowi leczenie.

W zależności od potrzeb  cery, ciała, włosów i od oczekiwanego skutku wybieramy wody aromatyczne, opierając swój wybór głównie o wiedzę o właściwościach roślin, z których są pozyskiwane.

Fitoterapia i aromaterapia dostarczają nam wiedzę o zaletach roślin, nie tylko jako leków ziołowych, ale i o działaniu zapachu na człowieka. Zapach hydrolatów  jest delikatny, odczuwamy satysfakcję z przyjaznej pielęgnacji ziołowo-kwiatowej.  Zapach roślin – ziól i kwiatów, z których są pozyskiwane, działa pozytywnie na zmysły i wprawia nas w dobry humor.

Czy każdy może stosować hydrolaty?

Lecznicza potęga ziół znana jest od wieków. Zioła pomagają nam w przypadku różnych dolegliwości. Ale nie każdy o tym wie, nie każdy wierzy w ich skuteczność. Dziś, kiedy się „śpieszymy żyć”, jesteśmy atakowani reklamami o sprytnych,  w „mgnieniu oka” rozprawiających się z problemem nowoczesnych lekach, oraz innymi medialnymi „pomysłami” na „zdrowe włosy, skore i paznokcie”. Aby nie było żadnych szans zwątpienia – na dowód działania magicznych środków wyborne dziewczyny demonstrują z ekranu nieprawdopodobnie lśniące włosy, błyszczące usta i bielsze niż najbielsza biel zęby. Dominując widza na wstępie, obiekt z ekranu po chwili staje się idolem do naśladowania. Obraz ten jak bezpardonowy robal włazi do podświadomości i perfidnie oddziałuje na wyobrażenie, dyktując kanony piękna. Nawet jeśli intuicyjnie wyczuwamy ryzyko,  mimo to poddajemy się presji reklamy, chcemy wyglądać podobnie, zapominając o istocie prawdziwego piękna.

Każda z nas chcę wyglądać pięknie, przecież jesteśmy kobietami, którym Stwórca Bóg powierzył w obowiązki dbanie o piękno – piękno wokół nas, piękno dla naszych bliskich, piękno dla naszych mężczyzn. Tylko nieraz w pogoni za pięknem zapominamy że chodziło mu o prawdziwe piękno – to wypisane w naszym miłym spojrzeniu, mądrym słowie, pogodnym uśmiechu, życzliwym głosie, błyszczących z radości oczach i zarumienionych od męskiego spojrzenia policzkach. To ostatnie już chyba nie istnieje w przyrodzie…  podobnie wyginęło bezpowrotnie wiele gatunków roślin.

Jaki to ma związek z hydrolatami, olejkami czy glinką?  Z moich życiowych obserwacji i doświadczeń wynika, że człowiek, który stosuje naturalne metody pielęgnacji i leczenia,  dba o zdrowe odżywianie, ma holistyczne podejście do organizmu, wyczuwa odpowiedzialność za zdrowie bliskich -  jest już na innym poziomie świadomości, która wiąże się z duchowością. Takie przekonania i styl życia zazwyczaj idzie w parze z  hierarchią wartości na wierzchołku której jest harmonia, mądrość, pokora do ludzi i wydarzeń życia.

Wracając do hydrolatów, do pytania czy każdy może stosować wody aromatyczne lub inne ziołowe i kwiatowe surowce w rożnych potrzebach na co dzień, chce przytoczyć piękne słowa Stefanii Korzawskiej:

″Przede wszystkim zaś zioła są pięknem – trzeba je zobaczyć, trzeba dotknąć ich delikatnego, boskiego ciałka, trzeba wyczuć pulsującą radość ich prostego życia, trzeba wreszcie poznać barwy polskich ziół, żywe, czyste, radosne. Mówić o ziołach, to pokazywać inny świat – świat miłości, radości, świat piękna i mądrości. Świat pełen harmonii, ładu i porządku, świat doskonały w swojej prostocie – świat, który wciąż wyciąga przyjazną dłoń do człowieka.″

Każdy kto wierzy w moc natury – otrzyma w nagrodę zdrowie i prawdziwe piękno.

Hydrolaty naturalne, dostępne dziś w sprzedaży:

Hydrolat różany

Hydrolat lawendowy

Hydrolat szałwiowy

Hydrolat hyzopowy

Hydrolat rozmarynowy

Hydrolat oczarowy

Hydrolat melisowy

Taki tonik, zrobiony w domu, napawany naszą pozytywną energią, gdyż robimy go z własnoręcznie zebranych płatków świeżych róż. Nie będzie  jednak prawdziwą wodą różaną. Ale z pewnością,  będzie godnym jej zamiennikiem.

Prawdziwa woda różana powstaje w wieloetapowym procesie produkcji olejku różanego.  Najpierw świeżo zebrane rośliny poddawane działaniu pary wodnej.  Dalej wyodrębnione cząsteczki olejku eterycznego przechodzą do kondensatora i schładzane. Następnie olejek jest oddzielany od wody i na końcu procesu produkcyjnego zbierany z powierzchni wody.

W wyniku procesu pozyskania olejku eterycznego powstaje prawdziwa woda różana, która  nie tylko promieniuje ciepłym miodowym zapachem róża, także jest skuteczna w pielęgnacji ciała i zdrowia, ponieważ zawiera rozpuszczalne w wodzie cząsteczki surowca roślinnego, a także porównywalnie niewielkie ilości olejku eterycznego.

Nie musimy posiadać specjalnych przyrządów aby zrobić wodę różaną domowym sposobem. Potrzeba jedynie trochy czasu, kropla dobrej chęci i oczywiście niezbędne składniki.

Świeżo zebrane płatki różane dzielimy na dwie części. Pierwszą połowę umieszczamy w garnku z pokrywką, zalewamy filtrowaną wodą i gotujemy ok. 1 godz.  na ( ! ) łaźni wodnej.

Następnie zdejmujemy z ognia, odcedzamy. Zalewamy uzyskanym roztworem drugą połowę wcześniej przygotowanych różanych płatek. Znów gotujemy 1 godz. Po czym schładzamy i wylewamy uzyskaną wodę do wysterylizowanego flakonika lub ulubionej buteleczki.

Wodę różaną domowej roboty można przechowywać w lodówce ok. 2 tygodni.

Hydrolaty naturalne, dostępne na polskim rynku:

Hydrolat różany

Hydrolat lawendowy

Hydrolat szałwiowy

Hydrolat hyzopowy

Hydrolat rozmarynowy

Hydrolat oczarowy

Rośliny, zioła, glinki, olejki, sól morska –

Jeśli będziemy używać je do codziennej pielęgnacji,  możemy być pewni, że nie „pompujemy” do naszego organizmu niewidzialne ilości substancji konserwujących, zapachowych i  modyfikowanych.

Takie podejście sprawia, że używając naturalnych komponentów nie tylko dostarczamy sobie niesamowitą przyjemność, ale także pozwalamy odetchnąć naszej skórze. Zamiast izolować ją, zatykać kolejną warstwą aktywnej substancji chemicznej, którą zawiera krem przemysłowy, dajemy jej ukojenie szałwii, rozmarynu, hyzopu czy bławatka, które pochodzą wprost z Natury.

Działanie kosmetyków naturalnych nie jest gwałtowne. To stopniowy proces, wymagający konsekwencji. Dlatego często z nich rezygnujemy, bo wiecznie spieszymy się, lecimy, gonimy za życiem, nie uzmysławiając skutków, oczekując natychmiastowych efektów.

Używając tych kosmetyków mamy gwarancję, że nie zaburzamy naturalnej pracy naszego ciała, ale będziemy ją wspierać siłami natury, które pomogą osiągnąć nam wymarzone efekty.

Współczesna kobieta, toczona miejską codziennością, nareszcie dostaje szansę przeniesienia się w świat prawdziwej natury, dzięki której każdy dzień może zaczynać i kończyć piękna, zdrowa i pełna energii.

Nic dziwnego! Wszak nie jest tajemnicą, że kobiety od zawsze szukały domowych sposobów na podkreślenie swoich atutów. Najlepszym tego przykładem jest „Przewodnik dla dam czyli rady dla płci pięknej” – wydany w 1842 roku. Ze starych kart księgi możemy wyczytać, że:

„sól saturna, spirytus saletrowy, blansz (puder, bielidło) pół metalowy, blansz z ołowiu (…) wszystkie te substancje, śmiertelnie szkodliwe, składają się na kremy, proszki i esencje dla płci pięknej”.

Czytelniczki przestrzegane są przed skutkami ubocznymi działania wspomnianych substancji chemicznych, szeregiem przypadłości, które groziły kobiecie po ich użyciu, a były to: „paraliże, drżenia członków, osłabienie zupełne, czy kolki”.

Zdaniem autora używanie chemicznych kosmetyków kończy się „zwiędłą, wyblakłą skórą, która marszczy się i ściąga”. Nie nastraja to optymistycznie. Już w XIX przestrzegano kobiety przed chemicznymi substancjami wcieranymi w ciało.

Autor poradnika namawia swoje czytelniczki na odstawienie wszelkich eksperymentów i rozpoczęcie stosowania domowych metod dbania o piękny wygląd, które to metody bazują na roślinach. Wśród nich poleca nacieranie się chrzanem namoczonym w mleku, czy mycie twarzy sokiem wyciskanym z porów.

Aż chce się wyjść na zakupy do pobliskiego sklepu z warzywami i wypróbować te wszystkie „przepisy” w domowym zaciszu, prawda?

Tradycja pielęgnacji ciała towarzyszy człowiekowi od zawsze. I – podobnie jak odżywianie  – ma ogromny wpływ zarówno na nasz wygląd jak i samopoczucie. Wszak gładka i jędrna skóra to marzenie nie tylko kobiety XXI wieku, ale także wszystkich jej poprzedniczek.

Wraz z rozwojem technologii otacza nas coraz więcej substancji chemicznych – są dosłownie wszędzie! Przetworzona żywność, sztuczne konserwanty w większości produktach spożywczych i pielęgnacyjnych, toksyny osiadające w naszych organizmach w postaci „leczących” nas tabletek i pigułek  źle wpływają na naszą cerę, płuca, serca, jelita, rujnują zdrowie.

Pamiętajmy o tym i bądźmy świadome tego.  Róbmy świadome wybory na zakupach – bo tylko od nas zależy stan naszego zdrowia i samopoczucia. Dokonując wyborów w kierunku tym albo innym jesteśmy odpowiedzialni także za zdrowie naszych dzieci, bliskich. Dlatego – jeśli mamy taką szansę – korzystajmy z dobrodziejstw natury. Pozwalajmy jej zachwycać nie tylko za oknem, ale także zagościć w naszej łazience, kuchni, w naszym domu.